نـام و یـادش یادآور عدالت،شجاعت،فضیلت،کـرامـت،نیایش،اخلاص،ایثار،زهادت ها و رشادت ها اسـت. اوسـت کـه فـلسفه زندگی را به بشر آموخت و چگونه زیستن و چگونه مردن را به مسلمانان. او بود که هنگامه تبعیض، بی عدالتی ها و انحصارگریها، پرچم عـدالـت و مساوات را به اهتراز در آورد و آهن گداخته را به دست برادرش نزدیک کرد تا طمع او را دور کند. او در حال نماز سر از پا نمی شناخت، وقتی تیر از پایش کـشـیـدنـد، بـه حـق سوگند، احساس نکرد، لیکن در همان حال آهنگ مـسـتـمندی را می شنود و نگین پادشاهی را در محراب عبادت به وی می بخشد. و هـم اوسـت که فریاد برآورد: آیا بدین بسنده کنم که مرا امیر مـومـنـان گـویند و در ناخوشایندی های روزگار شریک آنان نباشم؟ در عظمت امام علی(ع) همین بس که آیه ابلاغ در اعلام امامت او نازل شـد. بـه قـدری ابلاغ این رسالت بر پیامبر(ص) سنگین و طاقت فرسا بـود که خداوند وعده داد در این امر بزرگ او را یاری کرده و از گـزند زخم زبان مردم حفظ کند. احادیثی گوهربار از علی (ع): *به ياد آريد كه لذّتها تمام شدنى است و پايان ناگوار آن بر جاى ماندنى. خداى تعالى فرمايد: «به خودم سوگند، بر آنان فتنه اى بگمارم كه بردبار در آن سرگردان مانَد» و چنين كرده است، و ما از خدا مىخواهيم از لغزش غفلت درگذرد...
*در صفت دنيا فرموده است:مىفريبد و زيان مىرساند و مىگذرد.
*مردم را روزگارى رسد كه در آن از قرآن جز نشان نماند و از اسلام جز نام آن، در آن روزگار ساختمان مسجدهاى آنان نو و تازه ساز است و از رستگارى ويران. ساكنان و سازندگان آن مسجدها بدترين مردم زمين اند، فتنه از آنان خيزد و خطا به آنان درآويزد.
آن كه از فتنه به كنار ماند بدان بازش گردانند، و آن كه از آن پس افتد به سويش برانند.
برچسبها:

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید