گفته بودم ته قصه دست تو دست تومیمیرم

اما تو اینجا نموندی هر دقیقه ختم من شد

"هر ترانه یه بهانه واسه با تو ما شدن شد

بهمن ماه بود

چند ماهی بود که بابا و مامان من منتظر باز شدن سایت کربلا بودن تا اسم نویسی کنن

هر بارکه حرف کربلا میشد بهشون میگفتم منم باهاتون میام ولی قبول نمیکردن

فامیلمون تو سفرای زیارتی بچه هاشونو با خودشون نمیبردن

یه جورایی این کار تو فامیلمون غیرعادی بود 

چند سال بود که بابا و مامان من میخواستن برن کربلا ولی هر بار جور نمیشد

بار آخر یعنی تابستون همون سال ۸۷ وقتی دوباره بحث کربلا شد به بابا  و مامام گفتم منم میام و این بار درکمال ناباوری قبول کردن

چند ماهی منتظر شدیم تا بالاخره سایت تو بهمن ماه باز شد

همه هجوم آورده بودن دم آژانسای مسافرتی

اون روز از کله ی صبح تا ظهر من سر پا وایسادم تا بالاخره تونستم اسم خودمون و خانواده ی عممو بنویسم

قرار شد همگی برای آخر فروردین ۸۸ بریم کربلا

دو سه هفته بیشتر به کنکور ارشد نمونده بود

بعضی وقتا که دلم میگرفت به مهدی پیام میدادم

"امروز را برای بیان احساست به عزیزات غنیمت شمار!شاید فردا احساسی باشد اما عزیزی نباشد"

مهدی هم یه بار تو جواب دلتنگیام برام فرستاد که

دور گردون گر دوری برمرداد ما نرفت"

"دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور

تو همون روزا یه بار که داشت برف میومد براش فرستادم که

!ایمان بیاوریم"

ایمان بیاویم به آغاز فصل سرد

ایمان بیاوریم به ویرانه های باغهای تخیل

به داس های واژگون شده ی بیکار و دانه های زندانی

"...نگاه کن که چه برفی میبارد

تو خونه نمیتونستم دووم بیارم

بعد ازظهرا که میشد دلم میگرفت و اشک میریختم

تصمیم گرفتم این چند هفته ی آخرو برم کتابخونه ی دانشگاه

صبح تا ظهر با هر مصیبتی بود یکی دوساعت درس میخوندم وبعد ازظهرا راهی دانشگاه میشدم

دوست داشتم وقتمو تلف کنم

دوست داشتم این روزا زودتر بگذره

دوست داشتم ساعت ها تو راه باشم و فکر کنم

یه بارکه داشتم میرفتم دانشگاه مهنازو دیدم

مهناز کسی بود که نامه ی منو به مهدی رسونده بود

اون ازماجرای برگشتن مهدی وخواستگاریش چیزی نمیدونست

اون روز ازم پرسید چه خبر از مهدی؟

منم خیلی سربسته بهش گفتم که اون اومد سراغ من و هنوز معلوم نیست به هم برسیم یا نه؟

گفت برای چی؟

!گفتم ممکنه تو یه سری موارد به تفاهم نرسیم

نمیتونستم مشکل اصلیمونو بگم

احساس میکردم گفتن مشکل اصلی و اینکه مهدی نمیتونه با من ازدواج کنه منو کوچیک میکنه

اون  هم بعد از اون همه ماجرا

بعد از پا پیش گذاشتن

بعد از یه بار نه شنیدن

بعد از دعا برای برگشتن

حالا اینکه مهدی نمیتونه ازدواج کنه چیزی جز حس ترحم به من نداشت 

اون روزا تو کتابخونه هم حال و روز درست و حسابی ای نداشتم

درس خوندنام با تمرکز نبود

منی که قبلا همه به تمرکز زیادم غبطه میخوردن اون روزا کم آورده بودم

بنفشه هم میومد کتابخونه

اون حسابی درس خونده بود

مهدی هم خیلی بهش کمک کرده بود

مهدی خیلی از کتاباشو به بنفشه میداد

کتابای مهدی بین من و بنفشه و یکی از دوستای مهدی رد و بدل میشد

بنفشه میدونست مهدی کتاباشو به دوستش هم میده ولی نمیدونست کتاباش دست منم هست

یکی ازکتابای مهدی بود که بنفشه بهش احتیاج داشت

منم احتیاج داشتم

یه مدت  اون کتاب دست من بود

بنفشه ازمهدی خواسته بود که اون کتابو براش ببره ولی مهدی به خاطر من پشت گوش مینداخت

یه روز مهدی بهم پیام داد و گفت کتابو بده به خانوم فلانی!بهش بگو من دادم به تو و تو قراربوده به دستش برسونی

بالافاصله پیام داد که حواسم نبود این پیامو اشتباهی برای اون هم فرستادم

با پیام اشتباهی رابطه ی من ومهدی پیش بنفشه تا حدودی لو رفت

بنفشه روکه دیدم سعی کردم یه جوری درستش کنم

بهش گفتم کتاب دست من بود!ببخشید باید زودتر از اینا به دستت میرسوندم!تقصیر مهدی نیست

!بنفشه هم که ناراحت بود گفت نه من دیگه وقت برای خوندن این کتاب ندارم!باشه برای خودت

سعی کردم بنفشه رو راضی کنم و از دلش در بیارم

تو کتابخونه زیاد همو میدیدم

شده بود سوهان روح من

!میگفت فامیلتون میخواد زن بگیره ها! نمیخوای دست به کار بشی؟؟؟؟؟ داره از دست میره ها

!با این حرفاش پوزخند میزدم ومیگفتم طوری نیست!بذار بره

!چند باری خواستم بهش بگم کجای کاری دختر؟مهدی منو دوست داره!ازم خواستگاری کرده

!ولی هر بار یه چیزی جلوی دهنمو میگرفت ومیگفت نگو!صبر کن ببین تکلیفت چی میشه

من میدونستم بنفشه مهدی رو دوست داره

این موضوع رو از تابستون فهمیده بودم

تابستون هر چی خواستم از زیر زبونش بکشم که کیو دوست داره  چیزی نگفت

ولی نشونه هایی داد که معلوم بود اون شخص مهدیه

از وقتی فهمید من و مهدی با هم مثلا فامیلیم رابطش با من گرم تر شد

از رفتاراش از حرفاش میشد بفهمن مهدی رو دوست داره

ولی برای من مهم نبود

خیلی از دخترا چشمشون دنبال مهدی بود

برام مهم این بود که مهدی از بین همشون اومده سراغ من

من نمیتونستم برای بنفشه کاری انجام بدم

بنفشه هم برام مثل بقیه ی دخترایی بود که مهدی رودوست داشتن

چند ماه قبل یه بار بهم گفت این فامیلتون غیرتیه؟

گفتم چطور؟

گفت من یه پیامی بهش دادم نمیخوام در موردم فکربدی کنه

گفتم چی؟

گفت مهدی یه کاری برای من کرد که اصلا برام تعجب آور بود! منم بهش پیام دادم که

!اسم دو تا گل رو بگو که با خ شروع میشه؟خودت و خودت

مهدی هم تو جواب گفت خیلی ممنون! لطف دارید

!!!به بنفشه گفتم من نمیدونم غیرتیه یا نه ولی برام جالبه جوابتو داده

حدس زدم کاری که  بنفشه ازش حرف زده همون شبی بوده که مهدی به بهونه ی گرفتن شماره ی من از بنفشه بهش زنگ زده و تاریخ امتحان ارشدو گفته

!چون گفتن تاریخ امتحان ارشد اون هم توی مهر ماه کار عجیبی بود

بعد از اینکه مهدی بهم گفت هیچ وقت به سرت نزنه بیای در خونمون یه بار که میخواستم یکی از جزوه هامو به بنفشه بدم بنفشه به شوخی گفت برای برگردوندنش میرم در خونه ی فامیلتون!جزوتو میدم به اونا

!!!!!بهش گفتم یهو به سرت نزه بری اونجاها!مامانش میکشتت

بنفشه گفت برای چی؟مگه من میخوام چی کار کنم؟

!گفتم هیچی! فقط درخونشون نرو!مامانش سایتو با تیر میزه

!بنفشه اصرار کرد که بگو بدونم چجوری با مهدی رابطه داشته باشم که فکر بدی در موردم نکنه

!گفتم رابطه قبلیتو ادامه بده! فقط درخونشون نرو

همون قدر که مهدی منو از مامانش ترسونده بود منم بنفشه رو ازمامان مهدی ترسوندم

یه بار دیگه هم بنفشه اصرار داشت که اسم کوچیک مامان منو بدونه

میگفت بعدا نیاز میشه مامانتو با اسم صدا بزنم

با این کارای بنفشه میفهمیدم مهدی رو دوست داره

من و بنفشه با یکی از بچه ها ی ترم بالایی تو کتابخونه آشنا شده بودیم

یه بار بنفشه بهم گفت دوست همین دختر ترم بالاییه مهدی رو دوست داره  واومده تو کتابخونه نشسته و به خاطر مهدی گریه کرده

هر بار که میفهمیدم یکی مهدی رو دوست داره و به جمع خاطر خواهاش یکی اضافه شده دلم میلرزید

!با خودم میگفتم نکنه همینا بشن سد راه نرسیدنمون

کتابای مهدیو که تو کتابخونه میخوندم بعضی بچه ها که از کنارم رد میشدن و یه شکایی کرده بودن بهم میگفتن کتابت چقدر خط خطیه

چون حساس شده بودن وقتی میومدن پیشم کتابو میبستم

هر وقت بنفشه میدید دارم تو کتابای مهدی خط میکشم میگفت تو این کتابای مهدی خط نکش دوستاش جرات ندارن خط بکشن اون وقت تو خط میکشی

!با مسخره بازی  بهش میگفتم من از دوستاش بهش نزدیکترم

واقعا هم احساس میکردم نزدیک ترم

بنفشه به مسخره بازی میگفت یه شعری یه چیری تو کتابش بنویس بفهمه دوسش داری!داره از دست میره ها

همیشه تو جواب این حرفاش پوزخند میزدم

بنفشه به خیال اینکه فکرمیکرد من و مهدی فامیلیم خیلی هوامو داشت

یه روزکه برای انجام کاری چند هزار تومن پول کم داشتم از بنفشه خواستم بهم پول قرض بده

گفت ندارم و سریع رفت از بچه ها برام جورکرد

کاملا احساس میکردم ایناهمش به خاطر اینه که اون مهدی رو دوست داره و میخواد هوای فامیلاشو داشته باشه

یه بار برای یکی ازدوستای بنفشه یه مشکلی تو آموزش دانشگاه پیش اومده بود

به بنفشه گفتم احتمالا مهدی تو آموزش دانشگاه آشنا داره

ازم خواست به مهدی زنگ بزنم ولی بهش گفتم من زنگ نمیزنم خودت زنگ بزن

خودش رفت که زنگ بزنه

رفتم پیشش وایسادم و به مسخره بازی گفتم میخوام بدونم چی به هم میگید؟

جایی که بودیم معمولا آنتن نمیداد

بنفشه هم چند بار الوالو کرد و وقتی فهمید مهدی کجای دانشگاس گوشیو قطع کرد و رفت پیشش

دلم میخواست بدونم چه جوری با هم حرف میزنن ولی نشد

یه روز فهمیدم که بنفشه شروع کرده تست بزنه و بیشتر تستارو اشتباه زده

برای همین وضعیت روحیش به هم ریخته

بالافاصله زنگ زده به مهدی و بهش گفته

مهدی هم دلداریش داده

وقتی من این موضوع روازمینا شنیدم داشتم آتیش میگرفتم

به مهدی پیام دادم که

برام خیلی جالبه که خانوم فلانی میتونه بهت زنگت بزنه و با حرف زدن باهات آروم بشه ولی من نمیتونم

مهدی جوابمو نداد

چقدر اون روزا براش بی ارزش شده بودم

اون روزا مهدی روتو دانشگاه میدیدم

!همش با خودم میگفتم مگه قرارنبود چند روز بره کوه وفکر کنه؟پس چرا همش تو دانشگاست؟

اون روزا همش اضطراب داشتم

هیچ وقت این اضطرابا رو تجربه نکرده بودم

وقتی شرایطمو به بچه ها میگفتم فکر میکردن به خاطر امتحانه

بچه ها منو همیشه به عنوان یه آدم با آرامش میشناختن

یه آدمی که استرس و اضطرابی نداره

یه آدمی که همیشه با حرفاش دیگرانو آروم میکنه

ولی اون روزا دیگران بودن که منو آروم میکردن

...بهم میگفتن چرا اینجوری شدی؟تو خودت قبلا به ما آرامش میدادی!حالا خودت

این چیزا برام گرون تموم میشد

اینکه مهدی منو به جایی رسونده که حالا باید دیگران باهام حرف بزنن و آرومم کنن

یه پیام به مهدی دادم وبراش نوشتم که

بچه های کلاس بهم میگن همیشه وقتی ما اعصابمون خورد بود میومدیم پیش توتا آروم بشیم٬ چون میدونستیم تو آرامش داری و آروممون میکنی!بهم میگن چه اتفاقی افتاده که تو اعصابت خورده؟بهم دلداری میدن چون فکر میکنن به خاطرارشده

مهدی جوابمو نمیداد

منم تا میتونستم حرفای دلمو بهش میزدم

یه بار بهش گفتم

مثل یه عروسکت تو دستات هر جور بخوای باهام بازی میکنی و کاری نداری چه بالایی سرم میاد

یه بار دیگه هم بهش پیام دادم ونوشتم که

دو سال پیش گفتی میخوام برای ارشد بخونم! میخوام خیالم راحت باشه !اومدی وهمه چی رو تموم کردی!امسال اومدی و به قول خودت با حرفامون انگیزه پیدا کردی که حسابی برای آزمون کارت بخونی!حالا بعد دوسال درست زمانی که باید بهم انگیزه میدادی همه انگیزمو ازم گرفتی !ولی طوری نیست انشاالله سال دیگه خودم به خودم انگیزه میدم

من اون روزا صبر و تحملمو از دست داده بودم

از روی که مهدی بهم گفته بود باید همه چیز بینمون تموم شه تحت فشار بودم

بعد از اینکه دوباره رابطم با مهدی خوب شد یه بارمهدی بهم گفت بدترین خصوصیت اخلاقیت چیه؟

!بهش گفتم نمیدونم! فقط اینکه میدونم این روزا اخلاقم بد شده!صبر و تحملمو از دست دادم

!خنده ای کرد وگفت حالا که نوبت  ما رسید؟

!بهش گفتم نه! دارم سعی میکنم مثل قبل بشم

داشتم سعی میکردم ولی نمیشد

هرروز بیشتر صبرمو از دست میدادم

بی طاقت تر میشدم

اون روزا اصلا روزای خوبی نبود

از یه طرف مشکل مهدی

از یه طرف یکی از فامیلامون که زنگ میزد و چند نفرو برای خواستگاری معرفی میکرد و من هر دفعه میگفتم نه

از یه طرف قبض موبایلم که مال آذر و دی  بود و سی هزارتومن اومده بود

بیست هزار و خورده ایش مربوط به پیام کوتاه بود

یعنی من دو هزارتا پیام فرستاده بودم

منی که قبض موبایلم همیشه دور و بر ده هزار تومن میومد سی هزار تومن برام خیلی بود

اون هم تو شرایطی که من بیشتر وقتمو تو دانشگاه بودم ازنظر بابا و مامانم لزومی نداشت اینقدر پیام بفرستم 

بابام گفت قبضتو نمیدم تا قطع شه

!منم سر لجبازی گفتم خب ندید

دقیقا همون روزا بود که یه بار یه مشاور تو تلویزیون حرف میزد و میگفت دوتا قبض هست که وقتی مبلغش زیاد میاد نشونه ی مشکل روحی روانیه!یکی قبض آب!یکی قبض تلفن

!!!!بابای منم که پای تلویزیون نشسته بود با خنده به من گفت پس تو هم مشکل روحی داشتی

دلم میخواست بگم آره!مشکل داشتم

بگم همین موبایل وهمین شعر فرستادنا بود که باعث شد دل مهدی رو نرم کنم  و اون تصمیم بگیره بیشتر فکرکنه

اگه همین گوشی نبود ممکن بود همه چیز همون روز اول تموم شه

روزا یکی یکی داشت میگذشت

شبا با بچه ها تا ساعت ده کتابخونه بودیم

با ماشین یکی از دوستام برمیگشتم خونه

نزدیک خونشون منو پیاده میکرد و بقیه ی راهو بابام دنبالم میومد

یه بار که تو راه برگشت تو ماشین دوستم با هم حرف میزدیم بحث همین استرسا شد

بهش گفتم همه فکر میکنن استرس من به خاطر کنکوره!ولی در صورتی که مشکل من چیز دیگس

دلم میخواست میتونستم با یکی درد ودل کنم ولی اون روزا هیچ کس به جز ارشد فرصت فکرکردن به چیز دیگه ای رو نداشت

سعی میکردم با بچه ها به بهونه ی ارشد حرف بزنم تا آروم بشم

با مینا

با بنفشه

اونا دلداریم میدادن

یه بار بنفشه برام فرستاد که

قطره تو دریا زیاده!اما فقط قطره ای میشه مروارید که خودشو تحت فشار و سختی تو صدف قرار میده! چند روز دیگه تو هم میشی همون مروارید زیبا

کسی نمیدونست دردم چیه

روزای آخر بود

جمعه شب سریال حضرت یوسفو پخش کرد

همون قسمتی  که زلیخا در فراق یوسف اشک میریخت وناله میکرد ومیگفت یوسفم کجایی؟تا کی این درد جدایی

با دیدن سریال بغضم گرفت

به زور خودمو کنترل کردم که پای تلویزیون گریه نکنم

سریال که تموم شد رفتم تو اتاق و زار زار گریه کردم

بلافاصله یکی از بچه ها که اون هم یه پسریو دوست داشت وازش جدا شده بود بهم پیام داد که من هروقت سریال یوسفو میبینم داغ دلم تازه میشه

فرداش تو کتابخونه بحث سریال شد

بنفشه گفت که اون هم دیشب پای سریال گریه کرده

انگار اون شب هر کی دلش پر بود گریه کرده بود

چند روز به کنکور بیشتر نمونده بود

من درس درست و حسابی ای نخونده بودم

به سرم زد اصلا سر جلسه نرم

البته فقط در حد یه فکر بود

به مهدی پیام دادم و گفتم تصمیم گرفتم سر جلسه نرم!وقتی چیزی نخوندم برای چی برم؟

جوابمو نداد

فرادش که روز قبل کنکور بود جواب داد که تصمیم با خودته!ولی کاری نکن که بعدا پشیمون بشی!این آخرین پیامیه که قبل کنکورت میدم

خوشحال شدم

از اینکه حداقل جوابمو داد

ولی لحن حرف زدنش تلخ بود

یه نشونه بود از اینکه با خودش برای مشکلش کنار نیومده

شب آخر تو کتابخونه حسابی با بچه ها خندیدیم

کتابخونه رو رو سرمون گذاشته بودیم

بالاخره چهارشنبه رسید

۲۳ بهمن

...روز امتحان ارشد